معرفی همایش

موضوع توسعه پايدار از جمله مباحث مهم در معماری و شهرسازي و گردشگری در عصر معاصر است كه بخش وسيعي از ادبيات علمي توسعه شهري و نيز سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌ها را به خود معطوف ساخته است. رشد تکنولوژی و تغییرات سریع سبک زندگی، اگر چه میزان رفاه و آسودگی زندگی انسان‌ها را افزایش داده است اما تخریب هر روزه محیط زیست بشر را نیز به همراه داشته است. ضرورت توجه به محیط زیست برای کاهش این آسیب، توسعه پایدار را به عنوان راه‌حل مناسبی مطرح می‌کند. بدیهی است نقش معماران و شهرسازان و برنامه ریزان صنعت گردشگری در این زمینه با توجه به جایگاه‌شان در سازندگی کشور بسیار حیاتی است. در ايران، عليرغم اينكه فعاليت‌هاي قابل توجهي در سال‌هاي اخير از سوي سازمان‌هاي دولتي و مجامع علمي صورت گرفته است، اما کمبود فعاليت‌هايي كه دربرگيرنده مجموعه مباحث، ديدگاه‌ها و نگرش‌ها در زمينه معماری و توسعه شهري پايدار باشد، کماکان مشهود است.

 توسعه پايدار، طراحی پایدار، معماری پايدار و مفاهیمی از این دست با توجه به شعائر نخستین‌شان، حفاظت از محيط‌زيست را با تغيير رويکرد نسبت به طبيعت مورد نظر قرار می‌دهند، ولی آنچه امروزه در محيط ساخته شده به دست انسان معتقد به مفهوم پایداری متجلی می‌شود، نوعی برخورد گسسته از طبيعت است که تنها به حفظ آن جهت بهره‌برداری نسل‌های آينده توجه می‌کند. اگرچه اصول معماری پايدار شامل گستره‌ای وسیع از روش‌های ابتدائی تا پيچيده‌ترين فن‌آوری‌های روز می‌باشد، اما مسأله مناسب بودن روش و مطابقت آن با زمينه‌های اجتماعی و فرهنگی عموم بهره‌برداران همواره به عنوان شاخصه‌ای کلیدی در این حوزه مطرح است. نظر به برگزاری موفق نخستین همایش معماری پایدار و توسعه شهری در سال گذشته در دومین همایش برآنیم تا ضمن شناخت ماهیت و ویژگی‌های معماري بومي، شهر پايدار و بررسی شرایط تحقق‌پذیری آنها در معماری و شهرسازی معاصر، با جهت‌دهي به طرح‌هاي تحقيقاتي در زمينه استفاده مجدد از معماري بومي و شناخت تاثيرات آن بر معماري و شهرسازي پايدار زمينه مناسبی را برای ارتقاي سطح دانش در پژوهش‌ها و مطالعات این حوزه فراهم آوریم.